Blog’s en Vlog’s

 

 

jung

 

290516

Als ik met de ZijnProeverij of met coaching bezig ben komt regelmatig de vraag naar voren wat je er nu in het dagelijks leven aan hebt, aan dat gaan doorzien, dat zelfonderzoek, dat loslaten van illusionaire concepten. En dat snap ik want het is lang niet altijd leuk om je eigen bijdrage te zien in alles wat er in jouw leven gebeurt of om los te laten wat zo lekker veilig voelt. Maar er zijn wel ‘resultaten’ te ervaren. Laat ik uit eigen ervaring spreken. Zoals ik ben opgegroeid is er een ik en een wereld om mij heen. In de meeste situaties voelde ik me een gast. Er ontstond een situatie en daar moest ik me in zien te redden. Alle leed die ik ervaarde werd mij dus door anderen aangedaan. En dan is daar ook de vraag waarom ze dat toch doen? Dan moeten ze mij wel niet leuk vinden, anders doe je zoiets toch niet.
Dit volstrekt door jezelf gefabriceerde verhaal kan je best van je stuk brengen. Door dit te gaan doorzien ontstaat er een ander soort beleving. Nog steeds komen er teksten op mij af of zijn er dingen die gebeuren die een emotionele pijn oproepen. Er is alleen niemand meer die mij dit aandoet. Er zijn twee dingen van belang om hier te doorzien. Het eerste is dat mensen zich laten zien zoals zij zich op dat moment manifesteren. Dat is gewoon wie zij op dat moment zijn. Je kunt toch moeilijk zeggen dat als iemand gewoon een pestbui heeft en daardoor rot tegen mij doet dat daar een waarheid onder zou zitten dat ik niet leuk genoeg ben? Het feit dat iemand een mening over mij heeft alles met die persoon en niets met mij te maken. Het tweede is dat als er pijn is dat dat gewoon een gezond signaal is dat aangeeft dat er iets nog niet geheeld is. Zoals een schaafwond zelfs pijn kan doen als de wind er langs blaast. Dan is het pijngevoel toch ook niet de ‘schuld’ van de wind. Het is mijn wond die aandacht vraagt. Doordat ik dan niet in boosheid schiet over wat me aangedaan wordt, is er gewoon ruimte om even te voelen waarom het eigenlijk pijn doet. En als het lukt even de bron van die pijn te ervaren heeft dat en sterk helend effect. Meestal wil het alleen gezien en erkend worden.

Deze pure aanraking heeft dus een sterk helend effect. En dus minder pijn de volgende keer. En ja, ik voel me daar heel prettig bij.

 

De ZijnProeverij heeft elke tweede dinsdag van de maand een Satsang Café waarbij we met over deze en andere inzichten praten.    http://zijnproeverij.nl/satsang-cafe/

 

 

 

ZP Vrij

 

 

100516

Het niets als oplossing in het moment.

Het leven is het leven. Alles doet zich voor, mooi en minder mooi. Wat er in elk moment gebeurt, je kunt zeggen ‘het leven’, komt voort uit alles wat er is. En de oorsprong van wat zich nu laat zien is soms al eeuwen oud. Jij en ik leveren ook een bijdrage aan alles wat er is, maar wel in een mate dat we het leven niet kunnen sturen. Je kunt er niet voor zorgen dat het morgen regent, maar je kunt er nu ook niet voor zorgen dat je je morgen goed voelt. Een goede intentie, kunnen relativeren, leven in verbinding helpen natuurlijk. Maar ook dat is wie je bent, dat draagt dus al bij. Soms laat het leven zich zien in een vorm die je als lastig ervaart. Zaken kunnen flink tegen zitten, misschien is er een vervelende strijd met iemand waar je van houdt. Problemen op het werk, met gezondheid of andere situaties waardoor je je onmachtig voelt, er lijk geen uitweg, het drama laat zich in volheid zien.
Dan kan het niets een uitweg bieden. Laat je gevoel van verantwoordelijkheid en je dadendrang los, doe een stapje achteruit en laat het leven even zichzelf leven. Doe even niets, helemaal niets. Alles gaat gewoon door, ook zonder dat je er krampachtig bovenop zit. Dat alles doorgaat betekent ook dat alles constant verandert. Mensen nemen een andere positie in, situaties krijgen een andere kleur, onverwachte dingen gebeuren. Kansen die eerder verborgen waren laten zich zien. Je voelt vanzelf wanneer je weer kunt instappen, weer kunt meedoen. Ook dit is allemaal deel van wat het leven is, ook de pause die je even voor jezelf inlast. Als extra beloning voor je stapje terug is dat je afstand voelt voor het drama, er is relativering en zelfreflectie. Een kans op inzicht in hoe je je leven doet. Wat een cadeau. ☺

 

 

 

 

 

 

 

 

‘Wie het nu beleeft met hart en ziel, en met open ogen, heeft begrepen wat het leven is. Ik heb er lang over gedaan. Te lang misschien. Maar ‘nu’ begin ik ‘nu’ te begrijpen, en daarom is het nu nog niet te laat. Je kunt per dag maar één dag leven, per uur maar één uur, per minuut maar één minuut, als je dat onderkent is het ‘nu’ van moment tot moment een geschenk.’ – Toon Hermans.

 

 

 

 

 

waarheid

 

 

8 mei 2019

De wereld, dat zijn wij. Leef wat je anders wilt zien in de wereld.

Misschien komt het door het VN-rapport van deze week dat aangeeft dat 1 miljoen planten en diersoorten dreigen uit te sterven of door een ander bericht waarin staat dat we ons ziek eten. Er is zoveel aan te wijzen waar we niet blij mee zijn en wat zo ver van ons bed voelt dat we voornamelijk onmacht ervaren, we weten niet hoe anders en hebben het idee dat onze bijdrage niets uitmaakt. Ik denk dat onze bijdrage van wezenlijk belang is, zo niet de oplossing voor een scala aan problemen zoals we die nu dagelijks uit het nieuws vernemen.

Beide berichten, over uitstervende diersoorten en over eten, spreken over kanteling en ‘anders’ naar aarde en voedsel gaan kijken. Of het nu gaat over werkdruk, over mobiliteit, over levensstijl, omgaan met elkaar, milieu, zorg voor ouderen enz. enz. Steeds is er een beroep op attitudeverandering gekoppeld aan het gesignaleerde probleem. Het lijkt me een hele klus om goed geïnformeerd te zijn op al die terreinen en er anders mee om te gaan. Het gaat niet alleen om milieu of over zorg. We benoemen steeds een stuk van de taart terwijl alles met elkaar verbonden is. En zo nauw verbonden dat je van één kunt spreken. Er is geen mens en de wereld, de mens is onderdeel van de natuur, van die wereld. En de wereld is één met dit zonnestelsel en dus met het heelal. Het is niet logisch om te veronderstellen dat er ook maar iets kan zijn dat los staat van de rest. Natuurlijk wordt onze identiteit gevoed door reclame waardoor we spullen kopen die in fabrieken worden gemaakt die hun spoelwater in de natuur dumpen. Onze hang naar erbij horen vertaalt zich dus naar milieuschade, zonder dat we dat direct in de gaten hebben. En zo zijn er talloze verbindingen te leggen, of beter, het is één systeem dat schade lijdt. En wij zijn dat systeem, net als de bomen en de lucht, steden en vervoer, het geld en de politiek. Dit alles is één. Meer bewust worden over fijnstof in de steden is natuurlijk prima, maar een enkel aspect in een veld van miljoenen invloeden kun je naar mijn mening niet oplossen. Net als de beloning van bestuurders reguleren terwijl het hele financiële systeem gebaseerd is op waarden die niet meer bij ons passen.

In plaats van op al die terreinen afzonderlijk roepen om een kanteling is er een kortere weg. Als we bij alle voorgestelde oplossingen een stapje terug doen komen we bij onszelf uit. Wij die het vreselijk vinden als kinderen in verre landen textielfabrieken werken en tegelijkertijd dol zijn op koopjes. Stel dat we 2 winkels naast elkaar hebben en we zouden het fabricageproces in de etalage zien met aan de ene kant die kindertjes en aan de andere kant volwassen kleermakers in goede omstandigheden, dan zouden we in die tweede winkel kopen, ook al is het twee of driemaal de prijs. 
Het gaat dus om bewustwording. Nu gebruiken we de term ‘meer bewust’ ook als het gaat om meer informatie zodat we verstandelijk andere afwegingen kunnen maken. Nog steeds gaat het dan om een geïsoleerde zaak. Ik pleit voor meer bewust zijn. Dus niet specifiek op een bepaald thema, maar te zijn en te leven wie je werkelijk bent en van daaruit vanzelf andere keuzes maken. Terug naar kernwaarden zoals die al duizenden jaren in allerlei tradities worden verkondigd. Leven vanuit liefde en compassie, leven vanuit verbinding met elkaar, met de natuur, met al wat is. En dat lukt niet als we ons zelf als afgescheiden wezens zien, want dan zal de drang tot overleven steeds zorgen dat we eerder aan onszelf denken dan aan de ander. Met bewust zijn bedoel ik dan ook dat we niet alleen snappen, maar echt inzien dat wij één zijn. Dat als iedereen voor een ander zorgt dat er dus voor ons wordt gezorgd. En dat niet als doel, maar als een logisch gevolg. Als wij voor de aarde en de natuur zorgen zorgt de aarde voor ons. De rampen die we nu over ons afroepen is hetzelfde mechanisme, alleen draait het systeem de andere kant op. En dat betekent niet dat we geen bloeiende economie kunnen hebben. Meer en meer bedrijven laten zien dat er andere vertrekpunten zijn voor een gezonde en renderende organisatie dan alleen winst optimaliseren.
Het kinkt misschien wat zweverig maar als je je eigen waarde niet probeert te halen uit social media en uiterlijk, geld of macht of de ‘dikke ik’ spelen is er veel ruimte over om de liefde die in ieder huist te leven. Die liefde herkent zich in de ander door een dankbare blik als je iemand even helpt in de supermarkt, door ruimte te geven in het verkeer, door met een glimlach door het leven te gaan en als vanzelf een glimlach te ontmoeten.

De campagne ‘Doeslief’ zou voortkomen uit het feit dat twee-derde van het bedienend personeel niet wordt gegroet of aangekeken. Dus zetten we een campagne op om die andere derde wat ‘liever’ te laten zijn. Wat we doen is energie stoppen in datgene wat we willen verminderen. Terwijl alles waar je energie in stopt groeit. Dus een mooie gedachte maar de aanpak hoort bij de wereld die we anders zouden willen. Op basisscholen wordt nu geëxperimenteerd met het goede belonen in plaats van het minder goede straffen. En met hele mooie resultaten. Er is maatschappelijk een beweging gaande die gaat over meer bewust zijn. En dat gaat verder dan de Happinez, Yoga en de talloze boeddha beeldjes in vensterbanken en tuinen. Ook het bedrijfsleven heeft ontdekt dat geluk een factor is bij het goed laten functioneren van organisaties. Termen als inspirerend en bezielend leiderschap buitelen over elkaar. Opleidingscentrum De Baak voegt een dosis spiritualiteit toe aan haar programma’s en er is inmiddels een grote groep adviseurs die bedrijven begeleiden naar een warmere organisatie. We zitten nog wel op het punt dat veel opdrachtgevers deze beweging zien als een aspect om meer rendement te maken, maar ook dat zal eens worden doorzien. 
We staan aan de vooravond van een kanteling aan de basis, van een andere manier van onszelf en het leven ervaren. Niet door actief anders te gaan kijken, maar door anders te zijn, waardoor je vanzelf anders kijkt. Herstel van waarden die ten diepste bij ons zijn horen leiden tot andere acties. Het Doeslief vraagt om anders handelen en begint dus aan de achterkant. Bewust zijn handelt vanuit liefde en compassie, integriteit en transparantie, het inclusieve wij. Dat begint aan de voorkant, bij wie je bent. Verdraagzaamheid, duurzaamheid en zorg voor hen die het minder hebben zijn een gevolg, geen beleid. 
Sceptici zullen zich haasten te vragen hoe we dat dan moeten doen en mijn reactie is altijd aandacht. Aandacht leidt tot het schrijven van dit stukje, tot herkenning of ‘ja, maar’ bij lezers. Aandacht zorgt ervoor dat de liefdevolle energie in eenieder ruimte voelt zich te uiten. Dat zichtbaar wordt dat jezelf boven de ander stellen een illusie is. Wereldvrede, zorg voor aarde en medemens is een gevolg van het vinden van vrede in jezelf. Daar begint de kanteling. In het onderzoek naar je echte eigen waarden en het lef om die te leven. 

One thought on “Blog’s en Vlog’s

  • Rob, wat een adembenemende site. Dank voor het delen van al die blogs!

Comments are closed.